Sadece gülümsemekten korkmak mi hissettiğim tüm yalancı sabahlar? Yada tüm gece çekilen anlamsız ızdırabın başlangıcınin sona ermesi mi? Çelişkilerden doğan aptal duygusallığımin kalıntılarıyla yaşlanıyorum her geçen saniye ve hala beni anlayabilecek , benim kadar saçma bir insan tanımamis olmam mi ızdırabımi artıran? Aslında son zamanlarda ben yaşamıyorda daha çok vakit geçiriyorum! Nedir bilmiyorum hissettiğim bu duygular , laf olsun diye hissedilmiş suni duygular olmadığı kesin fakat sanriya yakın olduğuda bir gerçek! Belkide artık düşünmemem gerek,belkide artık yaşamam gerek . . .
U.Ü.Y
